Er is een periode in het ouderschap waarin je heel veel ontvangt en bijna niets voor jezelf koopt. Rompertjes, een fopspeen, een boek over slaaptraining. Allemaal praktisch, allemaal welgemeend. Maar ergens in die stapel cadeaus zit zelden iets voor de persoon die dit allemaal meemaakt. Voor jou, als nieuwe ouder.

Een jaarboek cadeau geven aan jezelf voelt voor veel mensen onwennig. Te luxe, te weinig urgent, iets wat je later wel doet. Maar later is precies het moment waarop je vergeten bent hoe het voelde. Niet hoe het eruitzag op de foto. Hoe het voelde.

Wat je jezelf eigenlijk geeft

Een jaarboek is geen fotoalbum en geen dagboek. Het is iets daartussenin: een plek waar jij aan het woord bent, in je eigen tempo, over de dingen die je zelf de moeite waard vindt om op te schrijven.

Het verschil met een leeg schrift is dat je niet hoeft te weten waar je begint. Je pakt geen boek van een plank, je zoekt geen pen, je staart niet naar een blanco pagina. YearChapter stelt je maandelijks vragen, op basis van wat je eerder al hebt ingevuld. Kleine, concrete vragen die je herinneren aan dingen die je bijna vergeten was. Zo kom je vanzelf op gang, ook op de avonden waarop je te moe bent om creatief te zijn.

Wat je jezelf geeft is geen extra taak. Het is een manier om iets vast te houden dat anders wegsijpelt.

Het eerlijkste cadeau, omdat het niet voor iemand anders is

De meeste cadeaus die nieuwe ouders krijgen, zijn functioneel of feestelijk. Ze zijn bedoeld om het leven makkelijker te maken of om te laten zien dat je aan iemand hebt gedacht. Dat is mooi. Maar een jaarboek cadeau geven aan jezelf als nieuwe ouder werkt anders.

Het is niet voor je kind, hoewel je kind er later veel aan kan hebben. Het is niet voor de familie, hoewel zij er ook in voor kunnen komen. Het is in de eerste plaats voor jou. Voor het moment waarop je twintig jaar later wil weten hoe jij dacht over die eerste weken. Wat je moeilijk vond. Wat je verraste. Wie je was op dat moment.

"Ik dacht dat ik het wel zou onthouden. Ik onthoud nu al niet meer wat ik dacht in de eerste maand."

Lien, moeder van een zoontje van negen maanden

Dat is precies waarom dit cadeau eerlijk is. Het heeft geen verborgen agenda. Het verwacht niets terug. Het is gewoon een ruimte voor jouw versie van dit jaar.

Jaarboek cadeau voor jezelf: wanneer is het zinvol

Je hoeft er niet over te twijfelen of je er tijd voor hebt. De vraag is eerder: wil je over een jaar weten hoe dit voelde, of is een foto dan genoeg?

Een foto laat zien hoe iets eruitzag. Wat niet op de foto staat: wat je dacht toen je hem maakte. Hoe moe je was. Wat er net was gebeurd. Waarom een digitale foto geen herinnering is maar alleen een bestand legt uit waarom dat verschil groter is dan het lijkt.

  • Je bent net bevallen en je weet dat dit een periode is die je niet wil vergeten, maar je weet ook dat je er nu geen energie voor hebt. Een jaarboek laat je beginnen wanneer je er klaar voor bent, in kleine stukjes.
  • Je eerste kind is al een paar maanden oud en je merkt dat de eerste weken al vager worden. Het is niet te laat. Wat je nog weet, is het waard om op te schrijven.
  • Je verwacht een tweede kind en je weet uit ervaring hoe snel herinneringen aan het eerste jaar vervagen. Wat er gebeurt met herinneringen als je een tweede kind krijgt gaat precies hierover.
  • Je bent iemand die nooit een dagboek bijhoudt, maar wel wil dat er iets overblijft. Dan is een app die je begeleidt precies wat je nodig hebt, zonder dat je zelf de structuur hoeft te bedenken.

Het cadeau dat niet hoeft te worden ingepakt

Er is iets bevrijdends aan een cadeau dat je aan jezelf geeft. Je hoeft niet te wachten tot iemand anders eraan denkt. Je hoeft het niet uit te leggen of te verantwoorden. Je besluit gewoon dat dit jaar het waard is om bij te houden.

Aan het einde van het jaar wordt alles wat je hebt geschreven een fysiek boek. Niet omdat dat het doel was, maar omdat het dan ineens bestaat. Iets wat je met je handen kunt vasthouden, op een plank kunt zetten, ooit aan je kind kunt geven.

Maar dat is later. Nu is het gewoon een plek om te beginnen. Zonder druk, zonder blanco pagina, zonder dat je precies weet wat je wilt schrijven. Dat is genoeg om mee te beginnen.