Verhalen die blijven.
Schrijftips, cadeau-inspiratie en verhalen van ouders die hun jaar al vastlegden, voor wie schrijft, voor wie leest, voor wie het later wil terugvinden.
Meer om te lezen.
Alle artikelen, recent eerst.
Waarom je kind later meer heeft aan wat jij voelde dan aan wat je fotografeerde
Foto's laten zien hoe het eruitzag. Maar wat je kind later echt wil weten, is hoe het voor jou voelde om erbij te zijn.
Waarom een jaarboek cadeau geven aan jezelf het eerlijkste cadeau is dat je kunt kopen
Nieuwe ouders krijgen veel cadeaus die voor anderen bedoeld lijken. Een jaarboek voor jezelf is iets anders: het is voor jou, over jou, en het wacht gewoon op je.
Hoe YearChapter weet wanneer het tijd is om je iets te vragen
Een app die je herinneringen vraagt op het moment dat het klopt, niet op het moment dat het uitkomt. Hoe YearChapter dat doet en waarom het verschil maakt.
Wat je kind later wil weten dat jij nooit hebt opgeschreven
Niet de mijlpalen, niet de mooie foto's. Wat je kind later echt wil weten, zijn de dingen die jij zelf al lang bent vergeten.
Waarom een jaarboek cadeau geven makkelijker is als je de ouders al lang kent
Als je de ouders goed kent, weet je precies waarom een jaarboek het juiste cadeau is. En dat maakt kiezen een stuk eenvoudiger.
Hoe je weet of je kind een gelukkige baby was als jij het je niet meer herinnert
Je weet niet meer of je kind veel huilde of juist makkelijk sliep. Dat is normaler dan je denkt, en er is een manier om het toch terug te vinden.
Waarom sommige cadeaus voor nieuwe ouders nooit worden gebruikt
Een cadeau voor nieuwe ouders dat echt gebruikt wordt, is zeldzamer dan je denkt. Niet omdat ouders ondankbaar zijn, maar omdat de meeste cadeaus het verkeerde moment raken.
Voor wie schrijf je herinneringen op: voor jezelf of voor je kind?
Soms schrijf je omdat je iets wilt onthouden. Soms schrijf je omdat je kind het later moet weten. Het verschil is kleiner dan je denkt, maar het maakt wel uit.
Wat je een kind meegeeft als het zelf ouder wordt en kinderen krijgt
Herinneringen doorgeven aan je kind is meer dan foto's bewaren. Het is een verhaal dat pas later zijn volle gewicht krijgt.
Wat je een kind meegeeft over de mensen die het nooit heeft gekend
Sommige mensen zijn er niet meer als je kind ter wereld komt. Toch kun je ze een plek geven in het leven van je kind, als je weet wat je wilt doorgeven.
Waarom het uitmaakt wie er schrijft, niet alleen wat er wordt opgeschreven
Een foto laat zien hoe iets eruitzag. Maar wie het opschreef, en hoe, bepaalt of je kind later ook voelt hoe het was.
Foto's en herinneringen die altijd van jou blijven
Wat er ook verandert aan een app of een bedrijf, jouw herinneringen horen niet het slachtoffer te worden van een overname of een betaalmuur. Dat is geen kleine belofte.
Wat je doet als je kind ouder wordt en je het eerste jaar nauwelijks hebt bijgehouden
Het eerste jaar niet bijgehouden en nu wordt je kind groter. Wat je nu nog kunt doen, en waarom het niet te laat is.
Hoe je weet welke vragen je jezelf moet stellen om een herinnering echt vast te leggen
Niet elke herinnering vraagt om een uitgebreid verhaal. Maar de juiste vraag maakt het verschil tussen een detail dat blijft en een moment dat verdampt.
Wat je kind later aan jou heeft als jij er niet meer bent
Niet als grootse gedachte, maar als gewone vraag: wat blijft er over van wie jij was als ouder? Herinneringen achterlaten voor je kind begint klein.
Waarom een digitale foto geen herinnering is maar alleen een bestand
Je hebt duizenden foto's van je kind, maar als je ze terugkijkt weet je soms niet meer wat je voelde. Dat is geen toeval.
Wat je doet met herinneringen als je kind ziek was en je er liever niet aan terugdenkt
Niet alles wat je hebt meegemaakt wil je bewaren. Maar soms verandert de tijd wat een herinnering voor je betekent.
Wat er gebeurt met herinneringen als je een tweede kind krijgt
Als er een tweede kind komt, verschuift er iets met de herinneringen aan je eerste. Niet omdat je ze vergeet, maar omdat de tijd anders gaat lopen.
Hoe je terugvindt wat je hebt opgeschreven als het jaarboek er eenmaal is
Een jaarboek maken is één ding. Maar wat doe je als je later iets specifieks wilt terugvinden in alles wat je hebt opgeschreven?
Wat je een peuter nu al meegeven over wie hij als baby was
Je peuter is allang geen baby meer, maar het verhaal van dat eerste jaar hoeft niet verloren te gaan. Je kunt het nu al met hem delen, op een manier die past bij wie hij nu is.
Wat je geeft als de baby er al is en je de babyshower hebt gemist
De baby is er al, de babyshower is voorbij, en je staat met lege handen. Wat geef je dan nog, zonder dat het voelt als een obligate inhaalslag?
Waarom een jaarboek voor je kind iets anders is dan een fotoboek voor jezelf
Een fotoboek maak je voor jezelf. Een jaarboek voor je kind maak je voor iemand die later wil weten wie het was, en hoe jij naar hem keek.
Wat doe je als jij en je partner hetzelfde moment heel anders herinneren
Jullie waren er allebei bij, maar jullie herinnering komt niet overeen. Dat is normaal, en het is juist waardevol.
Wat je een zwangere vriendin geeft als je niet wil geven wat iedereen geeft
Nog een rompertje, nog een bon voor een fotoshoot: soms wil je iets geven dat echt iets betekent. Dit zijn de opties die dat doen.
Praten met je kind over vroeger als je nauwelijks iets hebt opgeschreven
Veel ouders merken pas hoe weinig ze hebben vastgelegd als hun kind begint te vragen. Dat is geen mislukking, maar een begin.
Wat je vergeet als je kind niet meer zo klein is
De grote mijlpalen onthoud je nog wel. Maar de kleine dingen, hoe het voelde op een gewone dinsdag, die zijn stiller verdwenen dan je dacht.
Hoe je weet of je herinneringen bewaart of alleen maar opslaat
Er is een verschil tussen een herinnering opslaan en haar echt bewaren. Het zit hem niet in de hoeveelheid foto's, maar in wat je erbij schrijft.
Wanneer je kind zelf wil weten wie het was als baby
Op een dag stelt je kind de vraag die je niet had verwacht. Hoe zorg je dat je dan iets te vertellen hebt?
Hoe je als gezin schrijft zonder dat het een taak wordt
Samen herinneringen bijhouden als gezin klinkt mooi, maar strandt vaak op wie het bijhoudt en wanneer. Dit is hoe het toch werkt.
Hoe je later nog weet hoe het voelde, niet alleen hoe het eruitzag
Foto's laten zien hoe je baby eruitzag. Maar hoe het voelde om daar te zitten, om drie uur 's nachts, met dat kleine hoofd tegen je borst — dat verdwijnt als je het niet opschrijft.
Waarom je kind later niet wil weten hoe perfect het was
Herinneringen vastleggen voor je kind gaat niet over mooie foto's en goed gekozen woorden. Het gaat over wat er echt was.
Hoe YearChapter weet wat het je moet vragen
YearChapter stelt geen standaard invullijstje voor. De vragen die je krijgt, zijn afgestemd op wat jij al hebt opgeschreven, alsof er iemand meeleest die jouw verhaal écht kent.
Het eerste jaar bijhouden: waarom het moeilijker is dan je dacht
Het eerste jaar vliegt voorbij terwijl je amper de kans krijgt om iets vast te leggen. Zo doe je het toch, zonder dat het een taak wordt.
Je kind delen zonder het aan de hele wereld te geven
Je hoeft niet te kiezen tussen alles op social zetten of niks delen. Zo laat je alleen de mensen die je uitnodigt meeleven met je kind, zonder algoritme, likes of publiek.
Voor je het weet kruipen ze
De mijlpalen onthoud je vanzelf. De kleine dingen vervagen. Hoe je alledaagse momenten vastlegt met één zin op het moment zelf, voordat je ze vergeet.
Beginnen voordat de baby er is
Je hoeft niet te wachten tot je kind er is om te beginnen. De maanden ervoor hebben hun eigen verhaal. Wat je vastlegt tijdens de zwangerschap, en hoe.
Een uniek moederdag cadeau dat blijft, verder dan bloemen.
Wat geef je een moeder die alles al heeft? Niet meer spullen, een jaar van haar kind, vastgelegd door iedereen die meeleest. Hoe je het mooi inpakt, en wat je erin schrijft.
Wat schrijf je in hoofdstuk 01?
De eerste pagina is altijd het moeilijkst. Drie schrijfprompts die werken, ongeacht of je drie dagen, drie weken of drie maanden te laat begint.
"Het boek dat haar opa nooit kreeg."
Een moeder verloor haar vader vóór haar dochter geboren werd. Zo werd YearChapter een manier om hem mee te laten lezen in het boek van zijn kleindochter.
5 cadeau-ideeën voor een aanstaande mama
Niet de zoveelste babywinkel-bon. Vijf cadeau-ideeën voor een aanstaande mama, met één geschenk dat een heel jaar meeloopt: herinneringen vastleggen.
Hoe je opa & oma mee laat schrijven
Niet iedereen zit comfortabel met een app. Drie zachte manieren om opa en oma mee te laten schrijven in het YearChapter-boek van jullie kind, zonder gedoe of extra accounts.
Het jaarboek van dichtbij: papier, kaft, druk
Wat maakt een YearChapter-boek anders dan een fotoboek? FSC-papier, linnen kaft, gedrukt in Europa. Zo bewaar je het eerste jaar op papier dat generaties meegaat.
"Pas na een jaar begrepen we wat we hadden vastgelegd."
Ouders Sanne en Tijmen bladerden na een jaar door hun YearChapter-boek. Dit is wat ze zagen, wat ze hadden vergeten, en waarom ze doorgaan met schrijven.
Schrijven als je geen tijd hebt
Drie minuten per dag. Drie zinnen per week. Hoe je YearChapter laat werken voor mensen die van zichzelf nooit gaan zitten om te schrijven.
Babyshower cadeau: 3 dingen die ze écht niet dubbel krijgen
Drie babyshower-cadeaus die ze niet dubbel krijgen. Geen rompertjes of dekentjes, wel een geschenk dat het hele eerste jaar meeloopt en eindigt in een gedrukt boek.
Geen artikelen gevonden voor deze zoekopdracht.